Johannes Immanuel Schneider

Kapsayıcılık · İnanç · Toplum

Dil seçin / Diller

Johannes Immanuel Schneider hakkında

Güçlü bir toplumun farklılıkları göz ardı ederek değil, onları birleştirmeyi öğrenerek yaratıldığına inanıyorum.

Geçmişim ve ırkçılığa karşı kararlılığım

Ben siyahi ve Afro-Brezilyalıyım. Mirasım, evlat edinilmem ve Almanya'daki yetiştirilme tarzım, körlüğüm kadar hikâyemin bir parçası. Ten renginin, engelliliğin ve aidiyet kavramlarının bir kişinin güven, yetkinlik ve toplumda yer edinme şansını nasıl etkileyebileceğini deneyimledim.

Bu deneyimler, ırkçılık, yabancı düşmanlığı, engellilere yönelik ayrımcılık ve cinsiyetçilikle mücadele etme ve köken, ten rengi, cinsiyet, cinsel kimlik veya cinsel yönelimden bağımsız olarak eşitliği savunma konusundaki kararlılığımı şekillendiriyor. Kapsayıcı, canlı ve çeşitli bir toplum yaratmaya ve insanları kültürler, dinler ve dünya görüşleri arasında bir araya getirmeye yardımcı olmak istiyorum. Hristiyan inancım, bu açıklığı pratik bir şekilde somutlaştıran şefkati uygulamam için beni motive ediyor.

Benim yaklaşımım ve temel değerlerim hakkında bilgi edinin

Ben Johannes Immanuel Schneider – görme engelli bir ilahiyatçı, kapsayıcılık danışmanı, konuşmacı, müzisyen ve medya yapımcısıyım. Brezilya'da doğdum ve evlat edinilmiş bir çocuk olarak Almanya'da büyüdüm; dünyalar arasında geçen hayatı sadece teorik olarak değil, bizzat deneyimleyerek biliyorum. Bugün Doğu Frisia'daki Hage'de yaşıyorum – kıyıya yakın, huzurlu ve deniz neredeyse kapımın önünde. Evin benim için sadece bir yer olmaktan çok daha fazlası olması benim hikâyemin bir parçası.

Profesyonel olarak danışmanlık, teoloji ve medya çalışmalarını birleştiriyorum. Marburg'daki Protestan Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Tabor'da teoloji, sosyal alan ve inovasyon üzerine eğitim alıyorum ve Orta Almanya Protestan Kilisesi'nin çevrimiçi kilisesi için kapsayıcılık danışmanı olarak çalışıyorum . Orada, erişilebilir, katılımcı ve insancıl olmayı hedefleyen bir dijital kilisenin şekillenmesine yardımcı oluyorum. " blind geglaubt – Bakış Açısının Değişimi" markam altında, bu uzmanlığımı kapsayıcılık danışmanlığı, konferanslar, podcast'ler, müzik ve dijital projelerle birleştiriyorum.

Johannes, aydınlık bir kilise salonunda müzik yapıyor; ukulele çalıyor, yeşil beyaz kareli bir gömlek giymiş ve ahşap panellerin, sandalyelerin ve saksı bitkilerinin önünde duruyor.
Johannes Immanuel Schneider – Hayatının bir parçası olarak müzik.

Körlük, kökenler, evlat edinilme, inanç ve kırılganlık deneyimi beni şekillendirdi. Beni tek bir rolle tanımlamadılar. Ama bana daha dikkatli dinlemeyi öğrettiler: göz ardı edilen insanları; sınıflandırmaya meydan okuyan hikayeleri; ait olduğunu kanıtlamak zorunda olmadığı bir yer özlemini.

Köprüler kurmak benim ortak noktam

Hayatım beni sık sık geçişlere sürükledi: Brezilya ve Almanya arasında, körlük ve genellikle gören insanlar düşünülerek tasarlanmış bir dünya arasında, kişisel deneyim ve kamusal sorumluluk arasında, kilise ve toplum arasında. Bu süreçten belirli bir tutum gelişti: İnsanların yan yana yaşayıp birbirlerinden uzaklaşmalarını istemiyorum. Dürüst, empatik ve farklılıklara tahammül etme cesaretiyle bağlantılar kurmayı mümkün kılmak istiyorum.

Benim için köprüler kurmak, çatışmaları örtbas etmek veya herkesi aynı yapmak anlamına gelmiyor. Bu, insanları birbirimizi dinleyebilecek, birbirimizden öğrenebilecek ve sorumluluk paylaşabilecek kadar ciddiye almak anlamına geliyor. Umudu tam olarak burada buluyorum: mükemmel bir dünyada değil, birlikte yola çıkmaya karar veren insanlarda.

İnancım ve tavrım

İnancım umudumun kaynağıdır. İnsanların kendilerini kanıtlamalarına gerek kalmadan onları gören, onuru dağıtmak yerine her insana bahşeden, kenarda kalmak yerine yeni topluluklar açan bir Tanrı'ya inanıyorum. Benim için bu, Kilise'nin insanları yönetmek yerine onları kucakladığı, dahil ettiği ve güçlendirdiği zaman güvenilir olduğu anlamına gelir.

Bu teoloji sadece kilise ayinleri için geçerli değil. Okullar, kuruluşlar, medya ve toplum hakkındaki görüşlerimi şekillendiriyor. İnsanların birbirlerine alan tanıdığı, engelleri yıktığı ve farklılıklarını birbirlerine karşı değil, birbirlerinin yararına kullandığı yerlerde, Tanrı'nın güzel geleceğinin bir parçası görünür hale geliyor.

Beni şekillendiren şey

  • inancım ve teoloji çalışmalarım
  • Brezilya-Alman biyografim ve evlat edinilmem
  • körlük, dışlanma ve kendini savunma deneyimi
  • Müzik sevgisi, güzel sohbetler ve dürüst hikayeler
  • Çeşitliliğin bir toplumu zayıflatmadığı, aksine zenginleştirdiği inancı

Aktarmak istediğim şey

Organizasyonların daha kapsayıcı bir anlayışa doğru yolculuklarında onlara destek oluyor, konuşmalar yapıyor ve ekiplerle iş birliği için yeni bakış açıları geliştiriyorum. blind geglaubt adlı podcast'imde inanç, yaşam, kimlik ve umut hakkında kişisel, eleştirel ve cesaretlendirici bir şekilde konuşuyorum. Instagram'da @blind_geglaubt adresinde müzikal, kişisel ve kapsayıcılıkla ilgili görüşlerimi paylaşıyorum . Amacım insanlara ders vermek değil, onlara ilham vermek: birbirimize daha çok güvendiğimiz ve birlikte daha büyük düşündüğümüz bir kültürü benimsemelerini sağlamak.

İnsanların sadece yan yana yaşamadığı, aynı zamanda birbirlerini gördüğü, güçlendirdiği ve kucakladığı bir gelecek için çalışıyorum.

Bir danışmanlık görüşmesi, konferans, söyleşi veya medya etkinliği için benimle iletişime geçmek isterseniz, sizden haber bekliyorum. Bağlayıcı olmayan bir rezervasyon talebi için...

Müzik: çalışmalarımın bir başka dili

Müzik benim için ruha şifa, bir ifade biçimi ve aynı anda bir bağ kurma yolu. Ukulele benim müzikal evim; gitar, cavaquinho ve perküsyon ise sıcaklık, ritim ve Brezilya-Latin Amerika havası katıyor. İbadet müziği, pop, bossa nova, samba ve samimi akustik müziğin kaynaşmasını seviyorum. Müzik yaparken, mümkün olan en büyük gösteriyi hedeflemiyorum, aksine insanların gelip birlikte şarkı söyleyebilecekleri, dinleyebilecekleri ve umut hissedebilecekleri bir ses yaratmayı amaçlıyorum.

Bu yüzden kilise ayinlerinde, ibadetlerde ve daha küçük etkinliklerde de müzikal anlar yaratıyorum. Ses fotoğrafçılığı ve atmosferlerle yeni bir sanatsal proje ortaya çıkıyor: denizin sesi, şehir sesleri, kilise, müzik ve sözlü yönlendirmelerden oluşan akustik öyküler.

Kilise ve toplum hakkındaki vizyonum

Dar görüşlü olmayan bir kilise özlüyorum. İnsanları kendi öyküleriyle, kültürleriyle, yetenekleriyle ve sorularıyla gerçekten kucaklama cesaretine sahip bir kilise. Değişim korkusuyla sadece her zaman var olanı yönetmekle yetinmeyen, aksine Tanrı'nın sevgisini öyle somut bir şekilde yaşayan bir kilise ki, insanlar rahat bir nefes alsın, katılsın ve yeni bir umut bulsun.

Ve sürekli yeni bölünmeler yaratmayan bir toplum özlüyorum. Yüksek sesle dile getirilen görüşlerden ve aceleci yargılardan daha fazlasına ihtiyacımız var. Dinleyebilen, farklı dünyaları bir araya getirebilen ve tüm çatışmalarda başkalarının onurunu gözden kaçırmayan insanlara ihtiyacımız var. İşte tam da bu gerilim içinde bir ses olmak istiyorum: duruşumda net, diyaloğa açık ve köprüler kurmaya kararlı.

Kendi hikayem bana aidiyetin asla kendiliğinden olmadığını, ancak insanların birbirlerine açıldıklarında gelişebileceğini öğretti. Bu yüzden sadece kapsayıcılıktan bahsetmek istemiyorum. Bunu başkaları için somut bir deneyim haline getirmek istiyorum: bir kilise ayininde, bir takımda, bir okulda, bir sahnede, bir podcast'te ve nihayetinde farklı bir toplum yaratan küçük karşılaşmalarda.

Diller, kültürler ve aidiyet

Almanca, Portekizce ve İngilizceyi akıcı bir şekilde konuşuyorum. Biraz İspanyolca anlıyorum ve becerilerimi geliştirmeye devam ediyorum. Her dil farklı anılar, imgeler ve bağlantı biçimleri uyandırıyor. Brezilya ile olan bağım mirasımın bir parçası; Almanya ise büyüdüğüm, inandığım, okuduğum ve çalıştığım yer. Hayatım şu anda Doğu Frisia'da merkezlenmiş durumda. Meksika da dahil olmak üzere karşılaşmalar ve seyahatler, dil, topluluk ve aidiyet konusundaki bakış açımı genişletiyor.

Bu zıtlık, kimliğimin bir parçası haline geldi: Doğu Frisia'nın huzuru ve enginliği, denize olan sevgim ve diğer yandan Mexico City gibi bir metropolün enerjisi. Seyahat etmeyi, yerleri ve insanları tanımayı ve farklı toplulukların, günlük yaşamın ve aidiyetin nasıl görünebileceğini sürekli deneyimlemeyi seviyorum. Bu deneyimler aynı zamanda çalışmalarımı ve projelerimi de şekillendiriyor.

Bu kültürlerarası deneyim, kilise ve topluma bakış açımı şekillendiriyor. Farklılıkları görünmez kılan bir birlikte yaşama inanmıyorum. Farklılıkları onurlandıran ve onlardan yeni toplulukların ortaya çıkmasına izin veren bir birlikte yaşama inanıyorum. Bu yüzden köprü kurma çabalarım her zaman kültürel, dilsel ve insani oluyor: yaşam öyküleri, nesiller, kökenler ve kim olabileceğimize dair fikirler arasında.